Stracone złudzenia

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Skąpstwo rozpoczyna się tam, gdzie kończy się ubóstwo.

***

Opilstwo jest w tym podobne do pracy umysłowej, że tuczy tłustego, a wysusza chudego.

***

Każde nadużycie popycha ciało na drogę, do której jest ono z natury skłonne.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Należę do owych szlachetnych i czułych natur, które przeraża każda dyskusja i które ustępują , kiedy tylko przeciwnik zanadto ukłuje je w serce.

***

Moja nadzieja zamiera w głębokim poczuciu własnej nicości społecznej, w której brak urodzenia i majątku skłania ku ziemi wyższe duchy.

***

Najistotniejszym nieszczęściem towarzyszącym wielkiej inteligencji jest to, że z konieczności rozumie ona wszystko, zarówno dobro, jak i zło.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Ludzie nieuznani mszczą się za marność swojej pozycji szczególną wyniosłością oka.

***

Na co dzień pasuję się tylko ze swymi pragnieniami, a nie z faktycznymi trudnościami życia.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Brak towarzystwa jest jednym z największych niebezpieczeństw życia prowincjonalnego.

***

Naśladowanie ciasnych myśli i bezgraniczna małostkowość udzielają się nawet najszlachetniejszej naturze.

***

Z dala od środowiska, gdzie błyszczą świetne umysły, i „gdzie powietrze naładowane jest myślą”, gdzie wszystko stale się odświeża i lśni inteligencją, nasze wykształcenie potrafi do cna zwyrodnieć, a smak nasz psuje się niczym stojąca woda.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Egzaltacja jest bogactwem duszy, które stwarza świętych i które jest źródłem ukrytych poświęceń i wyższej poezji, lecz zawsze staje się przesadą w zmaganiu z drobiazgami prowincji.

***

Nasza śmieszność bywa wynikiem szlachetnych uczuć, albo przymiotów i zdolności rozwiniętych do przesady.

***

Nie mogę liczyć na nic, nawet na przypadek, gdyż istnieją egzystencje w zupełności pozbawione przypadku.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Tam, gdzie zaczyna się ambicja, tam wysychają naiwne uczucia.

***

Wielkie dusze zawsze są zdolne podnieść nieszczęście do wyżyn jakiejś cnoty.

***

Serce młodzieńca jest równie zgłodniałe, jak jego próżność.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Szlachetność uczuć nie zawsze postępuje w parze ze szlachetnością form.

***

Czas jest jedynym kapitałem ludzi, którzy za cały swój majątek mają inteligencję.

***

Na prowincji błędy są albo publiczne, albo niemożliwe.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Godności ani zaszczyty nie przyjdą szukać talentu, który umiera na prowincji.

***

Ludzie pragnący wyrazić rzeczy w dziełach pięknych i wymarzonych, zazwyczaj gardzą rozmową – „tym targiem, w którym duch kurczy się rozmieniając swe skarby na drobną monetę” (H. Balzac).

***

Cierpienia nędzarzy tak samo zasługują na uwagę, jak wstrząsy, które łamią żywot potężnym i uprzywilejowanym.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Złoto jest jedyną potęgą, przed którą świat bez wahania pada na kolana.

***

Ludzie pragnący być chlubą swojej epoki, powinni żyć na uboczu.

***

Geniusz skrapia własne dzieła swoimi łzami. Jest on naiwny i dobroduszny.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Poeta jest męczennikiem, który nie umrze.

***

Prasa zamiast stać się przejawem kapłaństwa, została orężem partii. Ma za zadanie już nie oświecać, ale schlebiać mniemaniom tłumu.

***

Zanim należy się do jednego człowieka, należy się do całej ludzkości.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Można przebaczyć okrucieństwa, ale nie obojętność.

***

Olbrzymi zasób talentu służy zazwyczaj po to, aby unieszczęśliwić swego posiadacza.

***

Rany miłości własnej stają się nieuleczalne, skoro wsączy się w nie bakcyl straty pieniężnej.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

W naszej epoce cnotę przerobiono na występek, za to niektóre występki stały się cnotami.

***

Talent bywa szkodliwy, o ile nie złączy się ściśle ze zmysłem intrygi.

***

Poeta na pozór nic nie robi, a przecież króluje nad ludzkością, którą potrafi odmalować.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Ludzie, którzy zanadto rozmawiają, działają bardzo słabo.

***

Piękne dusze z niezwykłą trudnością godzą się uwierzyć w zło i w niewdzięczność; potrzeba im twardych lekcji, zanim poznają w całej rozciągłości ludzkie zepsucie.

***

Wytwory ducha nie potrafią zapewnić chleba.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Wielka nienawiść jest zdolna do wielkiego wysiłku.

***

Głównym celem egzystowania na prowincji jest zaspokojenie ciekawości.

***

Wszystkie poetyckie natury zaczynają od tego, że oszukują samych siebie.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Człowiek samotny wydany na pastwę trosk, ulega myślom, na które znalazłby antidotum i siłę w zwyczajnych warunkach.

***

Los to „skończony hultaj”, który nie przepada za ludźmi uczciwymi.

***

Los człowieka jest tyle wart, na ile on sam go szacuje.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Znaczną część życia pochłania wykorzenienie ze swego serca wszystkiego, co wzrosło w nim w czasie młodości.

***

Sukces jest najwyższą racją wszystkich postępków bez względu na ich charakter oraz wartość.

***

Współczesne społeczeństwo sformułowało tak wiele praw nad jednostką, że ta jednostka zmuszona jest walczyć ze społeczeństwem.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Samotność moralna jest najstraszliwszą ze wszystkich samotności.

***

Człowiek przyzwyczaja się patrzeć na zło i machać na nie ręką. Zaczyna od tego, że się na nie godzi, a kończy na tym, że je popełnia.

***

Papier gazetowy jest zdolny stwarzać i niweczyć reputacje ludzkie.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Prawdziwy chrześcijanin uwielbia błoto, w którym odbija się boskie światło.

***

Nie można stać się na ziemi czymś innym, aniżeli się jest.

***

Kto bywa wszędzie, tym nie interesują się nigdzie.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Przy pomocy pieniędzy można mieć tylko ludzi.

***

Dzisiaj powszechnie gardzi się człowiekiem, nie gardząc jego pieniędzmi.

***

Ludzie bogaci mając więcej sposobności, aby tracić pieniądze, mają też więcej okazji, aby je zarobić.

***

"La dolce vita" (1960)

„La dolce vita” (1960)

Zdobyty majątek bywa owocem przypadku i odkrycia, jak również legalnej kradzieży.

***

Wszem i wobec ogłoszono panowanie pieniądza. Powodzenie stało się najwyższą racją naszej epoki.

***

Im życie jest bardziej nikczemne, tym bardziej człowiekowi na nim zależy.

© Andrzej Osiński

Published in: on 2 Luty 2013 at 10:41  Dodaj komentarz  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://andrzejosinski.wordpress.com/2013/02/02/stracone-zludzenia/trackback/

%d bloggers like this: